انشای نماز

با سلام

دوستان عزیز،در این پست، متن انشای نمازی را که به قلم بنده حقیر نگاشته شده و در مسابقات انشای نماز سال 88 مقام اول در شهرستان شهرضا و مقام دوم در استان اصفهان را کسب نمود،قرار داده ام. منتظر نظرات و انتقاداتتون راجع به این مطلب هستم . یا حق

نماز عشق

نماز یعنی عشق، یعنی ترنم، یعنی سراپافروتنی، یک دنیا شور و شعف، دریچهای به سوی رحمتی بیمثال و در یک کلام نماز یعنی از خاک تا افلاک.

نماز دری است، نهفته در گنجینهی اسلام که بر تارک این دین آسمانی درخششی بس شگرف دارد. نماز دیباچهای است از حریر صداقت، تار و پودش ایمان و تقوا، الیافش از جنس نور، خشوع و فروتنی به سان ترنجی خوشرنگ و زیبا در قلب این فرش لطیف، نقش بسته و نقش و نگارهای نیایش آن را مزین کرده است و هر بینندهای در نگاه اول یک دل نه، بلکه صد دل شیفتهی زیبایی وصف ناشدنی آن میگردد و هر آن نسیم معطر یاد خدا در یادش و روانش وزیدن میگیرد.

بارالها، دل بیقرارم همواره به یاد توست، کبوتر دلم با یاد تو در آشیانهی امن حریمت آرام میگیرد.

پروردگارا، سپاس بسیار تو را سزاست که مرا از گمراهی و خواری و پستی حفظ نمودهای و در کوره راه خطاها و گناهان، نور روشنی بخشت که همانا نماز است را چراغ هدایتم قرار دادی تا مبادا غرق در مرداب گناهان گردم و یا در پرتگاه عصیان و گناه افتم.

خداوندا، تو را سپاس گزارم که نماز را بر من واجب کردی تا در ابتدا تو را و سپس خودم را از یاد نبرم، بزرگیات را همواره به یاد داشته باشم، نامت و یادت را بر لبهایم جاری سازم و با تمام وجود تو را بخوانم تا اجابت کنی مرا:

« ادعونی استجب لکم »

« بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را »

***

با خواندن نماز، این فریضهی الهی، بر میزان استقامتم در برابر وسوسههای پلید شیطان میافزایم و عشق و امید و ایمان به تو، یگانه خالق هستی بخش، را سرلوحهی کار خویش قرار میدهم. قلبم را از مهرت لبریز میکنم و شکر نعمتهای بیپایانت را تا جایی که در توانم هست به جای میآورم.

خداوندا، تو را سپاس گزارم که نماز را بر من واجب گردانیدی تا بر ایمانم بیفزایم، از گناهانم بکاهم، فروتنیام را افزایش داده و خودسری و هوس رانیام را کاسته و دور خواستههای حیوانی و شیطانی خویش خطی به قطر ایمان، به بلندای صبر و صبوری و به پهنای عبادتم بکشم. جرعهای از ساغر عشق االهی بنوشم و سرمست از عشقی حقیقی گردم که همانا عشق به توست، ای آفرینندهی زمین و آب و شب و روز و آدمی و... ، ای خدای بخشایندهی بخشایشگر.

معبودا، در قنوت نماز، شاخههای برافروختهی دعایم را به سوی تو بلند میکنم، پس بارالها، دستهای نحیف و نیازمندم را که به سوی تو دراز کردهام، کوته مگردان و جرعهای از جام طلایی رنگ سعادت را نثار بندهی حقیرت گردان و دری از هشت باب بهشت را به روی بندهی حقیر و کوچکت باز کن.

                                                                                                                           آمین یا رب العالمین 

نویسنده:

امین سبزواری